همیشه توی زندگی واسه بدست آوردن اونچه که نداریم و نسبت بهش احساس کمبود می کنیم در حال تلاشیم.
اما همیشه وقتی رسیدیم به چیزی که می خواستیم برامون  بی اهمیت میشه و حتی ذره ای به چشم نمی یاد مثل تلاش واسه رسیدن به سراب؛ وقتی رسیدی بهش دیده نمیشه.
 
و باز سراب بعدی.
 
هیچ وقت اونچه که حالا صاحبش هستیم رو نمی بینیم و این باعث میشه هیچ موقع از حالمون لذت نبریم.
یه جمله جالب شنیدم توی برنامه روانشناسی ، می گفت :
 
"به قدر مشت ، به سمت رشد"
 
یعنی اونچه که الان داری رو بپذیر و قبول کن و ازش به اندازه خودش لذت ببر اما بهش قانع نباش.واسه رشد و موفقیت بیشتر هم تلاش کن.
ما همیشه تلاش می کنیم اما شرایط حال رو اونطور که باید نپذیرفتیم.
 
پذیرفتیم اما با حسرت.
 
شاید واقعا همه اونچه که از این زندگی می خوایم داشته باشیم ، اما خوب اطرافمون رو نگاه نمی کنیم.
 
 
  
 

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: خط خطی های دلم


تاريخ : شنبه ٦ شهریور ۱۳۸٩ | ۳:٢۸ ‎ق.ظ | نویسنده : رخساره | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.