سایه اش همه  جارو  گرفته

    سایه سیاه ، شوم ...  صدای خنده ی تلخ...     تلخ

        هرچی ازش دور تر میشم بیشتر خود نمایی می کنه.. قصد رفتنی نداره

               حضور سنگین و بی روح رو به رخ می کشه ... سنگینی کمرت رو میشکنه...

                       و باز صدای خنده اش بلندتر میشه ..  . .   .

    نشسته تا شاهد تنهایی و خزون باشه

         زاده شده واسه قهقه ی سرما....

              تمثالی از مرگ ... سیاهیه شب... دریغ از کلام ... ناظر بی روح

                       ذره ای التماس رو پاسخ نمیده ... احساست کجاست...  !!

 

 

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: خط خطی های دلم


تاريخ : دوشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ٦:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : رخساره | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.