دیگه دست و دلم به نوشتن نمیره.... انگار پیروز میدون شد...

              نمی دونم.  . . . همیشه به خودم گفتم هیچ موقع شکست رو قبول نمی کنم

       اما حالا .  . . .

                               کم آوردم !!  

   می خوام سکوت کنم .. سکوتی به بلندای یه شب تار....

           به سیاهی ی روزها و بی حجمی ی شب های از حالا به بعد.....

          خسته شدم....  مسافر این جاده ی ناهموار نیستم....

                ثانیه ها میگذره بی هیچ هیاهویی.... بی هیچ تقلایی .....

                 فقط..   . . .  .          .

       

       --------------------------

    پ . ن :

               تا یه مدت نامعلوم ، خدانگهدار . 

             

          

                  

                          

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روزمرگی جهش یافته , خط خطی های دلم


تاريخ : پنجشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ۳:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : رخساره | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.