انگاری دلم واسه درد و دل کردن تنگ شده... من و درد دل !!!!! ابله

       آره ، وقتی فضا و آدم های اطرافم برام غیر قابل تحمل میشن... پناه آوردم به اینجا

       دلم واسه خلوت و سکوت و تنهایی لک زده.

   مثل یه جزیره ی دور افتاده بدون هیچ سکنه ای... فقط و فقط من با یه آسمون با خدا  

           

          

     از "بهت یک دیوانه " خارج شدم رسیدم به یه خط افقی

        ____________________________________________________

     مثل ضربان قلبی که دیگه نمیزنه....

            ذهن ام پر از واژه ست ، واژه هایی که جاری نمیشن.

                        توی خلسه ی مغز ام جا خشک کردن.....

           حق دارن؛

 اونجا کسی بهشون نیش و طعنه و کنایه نمی زنه. راحت برای خودشون دارن پادشاهی می کنن.... 

       مدام کلمات از جلوی چشمم حرکت می کنن و چشمک می زنن

              خود نمایی می کنن...

        - گاهی حتی با هم تصادف می کنن !!! یه واژه و حس نو خلق می کنن...

    - با هم بازی می کنن!!! سر و صداشون زجرم میده...

         _کاش میشد سرت رو بکوبی به دیوار تا از حرکت و صحبت با هم باز بمونن!!!

     _ یا سرت رو بکنی توی آب و غرقشون کنی !!!

                        چه افکار خبیثی دارم واسه این واژه های بی گناه !!!

             مدام رشته ی افکار پوچم رو به هم میزنن و نمیذارن ذهنم مال خودم باشه

          از دنیای خودم خارجم می کنن...

              بدجوری سرم درد می کنه........ آخ 

     خدایا ؛ رسما دیوونه شدم !!!!

         

      پ . ن :

           بی هیچ پیش زمینه ای ، یه دفعه دلم خواست که بنویسم    

           

            

   


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: خط خطی های دلم


تاريخ : جمعه ۱٠ تیر ۱۳٩٠ | ٥:٥۳ ‎ب.ظ | نویسنده : رخساره | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.