حرفم نمی آید..

    از همه چیز خسته ام... حتی از تنفس..

         استشمام هوا شده مثل سم توی وجودم..

           از زندگی بیزرام... از خودم.. از دنیا ...

               همه چیز تکراریه.. راه ... من.. آدم ها..

            سکوت می کنم.. 

                                             حتی کلام هم از تکرار جاری شدن به ستوه آمده. ..

   دلم برای کودکانه های گذشته پر می کشد.. . پرواز بی مهابا بر اوج آسمان زندگی. .. .

 

            


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: خط خطی های دلم


تاريخ : چهارشنبه ۱٧ شهریور ۱۳۸٩ | ٤:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : رخساره | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.