دلا شب ها نمی نالی به زاری

                                         سر راحت به بالین می گذاری!

                                                   تو صاحب درد بودی ناله سرکن

                                                  خبر از درد بیدردی نداری

                         بنال ای دل که رنجت شادمانی ست

                 بمیر ای دل که مرگت زندگانی ست

 

          مباد آن دم که چنگ نغمه سازت

              ز دردی بر نیانگیزد نوایی

                   مباد آن دم که عود تار و پودت

                               نسوزد در هوای آشنایی

                                        دلی خواهم که از او درد خیزد

                                               بسوزد ، عشق ورزد ، اشک ریزد !

 

                به فریادی سکوت جانگزا را

                          به هم زن ، در دل شب ، های و هو کن

                                     وگر یارای فریادت نمانده ست

                                چو مینا گریه پنهان در گلو کن

                            صفای خاطر دل ها ز درد است

 

دل بی درد همچون گور سرد است !

 

       " فریدون مشیری "


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : یکشنبه ٢۳ آبان ۱۳۸٩ | ٦:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : رخساره | نظرات ()
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.