تولد دوبـــــاره مـــن....تدفین بانو.....

 

 

         ابراهــیم نیستم امـــــا......................

                           کودک درونـم را قربــــــانیِ کــســی‌ کردم

                                                       که ارزشـش کـــمتر از یـــک گوســفنــد بــود...

 

 

 

این بیهوشی و هوش بعدش....

سالم برگشتم

حیف....

3ساعت مرده بودم. این برخواستن دوباره مث یه حیات جدید

هیچ وقت به زندگی به چشم هدیه نگاه نکردم

همیشه برام یه مشکل بوده، یه دردسر

هیچ وقت دوسش نداشتم

این بار اما می خوام تولد دوباره م رو جشن بگیرم

می خوام واقعا دوبــــــــــــاره زندگی کنم

جور دیگه

.....

اینجا دوست داشتنی ترین جای زندگیم بود ولی اینم مال گذشته س

دیگه اینجا نخواهم نوشت ، هیچ وقت لبخند

شاید روزی جای دیگه ای وقتی حرفی برای زدن و خونده شدن داشتم دوباره روییدم...

 

           روزهای آینده را میجویند و نمیدانند بانو !

                                 در گذشته ماند تا آینده سرگردان باشد

 

و

 

             مـــــن ایـــــن چنیـــــــــــن خـــاک آلـــــــــــــود

                                                از تـــدفین رفتن ات آمــــــــــــده ام......

 

 

دفن ت می کنم همینجا

همین لحظه

                              بانو........

                                           به رنگ سپید و پاییز عمرم.....

 

                                می سپارمت به گورستان دلم....

                   زادگاه همیشه ات.....

 

                                                                        خداحافظ

                                                                                " بانوی پاییـــــــز"  م. . . .

 

 

/ 1 نظر / 27 بازدید
ملیحه

[ناراحت]یعنی دیگه تموم شد؟ دوست ندارم........دوست نداشتم.......[ناراحت] چه زود عمر بانوی پاییز سر رسید انشا,الله که خودت 120 ساله شی بانوی همیشه بهاری روزهای پاییزی.....[ماچ][گل]