سکوت

 

                    دلا شب ها نمی نالی به زاری

                                         سر راحت به بالین می گذاری!

                                                   تو صاحب درد بودی ناله سرکن

                                                  خبر از درد بیدردی نداری

                         بنال ای دل که رنجت شادمانی ست

                 بمیر ای دل که مرگت زندگانی ست

 

          مباد آن دم که چنگ نغمه سازت

              ز دردی بر نیانگیزد نوایی

                   مباد آن دم که عود تار و پودت

                               نسوزد در هوای آشنایی

                                        دلی خواهم که از او درد خیزد

                                               بسوزد ، عشق ورزد ، اشک ریزد !

 

                به فریادی سکوت جانگزا را

                          به هم زن ، در دل شب ، های و هو کن

                                     وگر یارای فریادت نمانده ست

                                چو مینا گریه پنهان در گلو کن

                            صفای خاطر دل ها ز درد است

 

دل بی درد همچون گور سرد است !

 

       " فریدون مشیری "

/ 3 نظر / 6 بازدید
بهرست

سلام.و ممنون از وبلاگ قشنگت.به ایستگاه من هم سری بزن و در روزهای من سهیم شو. اگه خواستی منو لینک کن و بگو با چه اسمی لینکت کنم[گل]

درنا بهاریان

سلام روحش شاد باشه شعراش ادمو می بره تو یه فاز قشنگی که دلش نمیخواد بیرون بیاد از زحمتی که بابت گذاشتن شعرش کشیدین ممنونم خوش سلیقه این یاعلی

احسان

سلام خیلی وبلاگه با حالی داری. حتما به من یه سری بزن.اگه دوست داشتی لینکم کن