بی نشون - خط خطی

 

 دیگه دست و دلم به نوشتن نمیره.... انگار پیروز میدون شد...

              نمی دونم.  . . . همیشه به خودم گفتم هیچ موقع شکست رو قبول نمی کنم

       اما حالا .  . . .

                               کم آوردم !!  

   می خوام سکوت کنم .. سکوتی به بلندای یه شب تار....

           به سیاهی ی روزها و بی حجمی ی شب های از حالا به بعد.....

          خسته شدم....  مسافر این جاده ی ناهموار نیستم....

                ثانیه ها میگذره بی هیچ هیاهویی.... بی هیچ تقلایی .....

                 فقط..   . . .  .          .

       

       --------------------------

    پ . ن :

               تا یه مدت نامعلوم ، خدانگهدار . 

             

          

                  

                          

 

/ 3 نظر / 6 بازدید
سارا

ببین دخمله من که بت گفتم جلوش کم نیار و ادامه بده . گوش نکردی که !حالا دیدی چه جوری کم اوردنتو قبول کردی اشکال نداره چند روز بعد خوب می شی و دوباره بر می گردی. خوب به خودت برس تا دوباره خوب شی[متفکر] بای

سارا

نمی دونم چی بگم[متفکر] دخمله منم یه دخملم. شک نکن.

هستی

کجا عزیزم؟ نیومده بار سفر بستی؟تازه داستم می گفتم چه عجب اومد!!!!ولی خط آخرشو الان خوندم[افسوس] نمیدونم چی بگم فقط امیدوارم این مدت نامعلوم مثل وزیدن یه باد زود تموم بشه!