فـــــــریاد

 

     مشت مــــی کوبم بر در

              پنجه مـــی سایم بر پنجـــره ها

                       مــن دچار خفقـــــانم ، خفقـــــــــــــان !

 

    من به تنـــــگ آمده ام ، از همــه چیز

                               بگذارید هـــــــــــواری بزنـــم :

                                                                              ـ آی!

       با شمـــا هستم !

                               این درها را باز کنـــید !

 

          من به دنبال فضــــایی می گردم

                                            لب بامـــــی،

                                                      سر کوهـــــی ،

                                                                دل صحـــــرایی

                    که در آنجا نفســـــــی تازه کنـــم

          آه !

                                 می خواهـــم فریـــــــــــاد بلنــــــــــــدی بکشـــم

               که صدایـــــم به شمـــا هم برســد !

 

        من به فـــریاد ،

                     همانند کســـی

             که نیازی به تنفــــس دارد،

         مشت مـــی کوبد بر در

     پنجه می ســـاید بر پنجره ها ،

                                                            محتـــــــــــــاجـــم

 

                           من هـــــــوارم را سر خــواهم داد !

                                              چاره ی درد مـــرا باید این داد کند

                               از شما « - خــــفته ی چند - ! »

             چه کســـــی مــی آید با مـــن فریـــــــــــاد کنـــد ...؟

 

فریدون مشیری

 

 

/ 3 نظر / 27 بازدید
ن.م

بسیار زیباست !!!!!!!!!!!

هم نفس

چه چشای نازی داری خانومی خدانگهش داره واسه صاحبش[چشمک] مطلبتم عالی بود خواستی پیش منم بیا[گل]

ملیحه

هیچ هم برای خودش عالمی دارد....وقتی "همه"هایت هیچ می شوند....آن وقت "هیچ"برایت یک دنیاست...!